محمود نجم آبادى
مقدمه 5
تاريخ طب در ايران ( فارسى )
مخصوصا براى اين دو رشته تأليف يافته است به مانند " تاريخ البيمارستانات فى الاسلام " تأليف دكتر احمد عيسى بيك و كتاب بزرگ Hospital Organization and Managcnent تأليف Malcolm T . Mac Eachern مىباشد كه قسمتى از آن به نام تاريخ بيمارستانها اختصاص داده شده و قسمت اول اين كتاب از آن اقتباس شد كه بر آن مختصر اضافاتى گرديده و بعضى قسمتها كه به نظر غير لازم مىرسيد حذف گرديده است . بههرحال منظور آن است كه تاريخ طب و طبابت و اطباء و بيمارستانها و پرستارى تا قريب يكصد سال قبل در يكجا جمع بوده ، سهل است تاريخ دامپزشكى و دندانپزشكى و داروسازى نيز منضم بدانها بوده است . منتهى كمكم در طى قرن اخير تاريخ آنها از يكديگر مجزى گرديده و براى تشريح اين مطلب سطور آتى آن را روشن خواهد نمود . پس از تقسيمبندى بالا اينك متذكر مىگرديم كه : روزگارى وقتى كلمه طب بر زبان مىآمد مقصود تمام شعب علم طب از طب داخلى و جراحى و كحالى و شكستهبندى و امثال آنها بود ، پس از آنكه ترقياتى در اين علم به عمل آمد شعب ديگر طب از قبيل بيماريهاى زنان - قابلگى - بيماريهاى پوستى - بيماريهاى قلب و ريه - بيماريهاى گوش و حلق و بينى و بمانند آنها در علم طب وارد شد . آنگاه از اواخر قرن نوزدهم و نيمه اول قرن بيستم تا اين تاريخ كه علم طب ترقيات بسيار شگرف نموده . و اختراعات و اكتشافات كمنظير در اين علم نصيب جهان پزشكى گرديده ، بسيارى از شعب بالا نيز به تقسيماتى چند منقسم گرديد : بهمانند بيماريهاى ريه كه به بيماريهاى طبى ريوى - و جراحى ريوى و لولههاى تنفسى و امثال آن منقسم شده و يا آنكه بيماريهاى قلبى از عروق و خون مجزى شده و هركدام شعبه مستقل تشكيل داده چنان كه روزى در دانشكدههاى عالم بيماريهاى اطفال ضمن بيماريهاى داخلى تدريس